Bloedprikken kan soms veel makkelijker

“Waarom nemen jullie geen bloed af uit de PICC”, vroegen wij van de technische thuiszorg aan collega’s van prikdiensten. Zij prikten steeds een ader aan. “We kunnen het niet en we mogen niet”, kregen we als antwoord. “Krijgen jullie daar geen scholing voor?” Nee, die scholing was er niet.

Een PICC (Perifeer Ingebrachte Centrale Catheter) is een infuusslangetje dat in de bovenarm wordt ingebracht en verder opgeschoven wordt tot vlakbij het hart. Daarna wordt hij op de bovenarm vastgezet met een speciale pleister. Zo’n catheter kan wel een jaar blijven zitten als het moet. Wij verzorgen wekelijks die pleister, of dienen medicatie toe via die lijn.

Bij de meeste mensen zal wel eens bloed zijn afgenomen. Vaak op een prikpost, bij de huisarts of in het ziekenhuis. En soms thuis, bijvoorbeeld door de trombosedienst. Dat wordt in Nederland miljoenen keren per jaar gedaan.

Wij van de technische thuiszorg komen mensen tegen met armen vol blauwe plekken, veroorzaakt door wel of niet gelukte prikpogingen. Sommige mensen zijn moeilijk te prikken,  en hebben ook nog eens minder plekken waar ze aangeprikt kunnen worden.

Soms zijn de vaten door medicatie te kwetsbaar en broos geworden. Of ze liggen nu eenmaal diep onder de huid. Soms kan het aanprikken om allerlei redenen maar op één arm. En een van die redenen kan zijn dat daar een PICC zit. 

Prikdiensten mogen alleen bloed afnemen met de naald in de ader. Ze mogen geen bloed uit de PICC halen. Maar waarom eigenlijk niet? Ik heb geen idee. Kennen de opdrachtgevers die mogelijkheid niet, willen ze het niet uit handen geven? Wordt er meer geld verdiend met prikken in de ader? Lukt het te vaak niet via een PICC? En zit het echt niet in het scholingspakket van prikkers? Om dat uit te zoeken is veel informatie nodig, die ik niet heb.

Ik wil wel een oproep doen: laten we als het even kan de naald achterwege laten. Dat is een stuk beter voor de patiënt.