Zilveren jubileum in de zorg

 

Dit jaar vier ik mijn 25-jarig jubileum als hbo-verpleegkundige. Ik vind het vak nog steeds leuk en ben ook blij met al die verpleegjaren, ondanks de onvermijdelijke deuken en dalen. Er zijn nog steeds dingen waar ik tegenop zie in mijn werk, maar net zo veel waar ik naar uitkijk.

 

Er is veel gebeurd in die 25 jaar. Het was een sprong in het diepe. Ik moest leren omgaan met onzekerheid, met kritiek en lof ontvangen (en afleren die lof meteen weg te wuiven). Natuurlijk heb ik het hele repertoire aan verpleegkundige vaardigheden uitgebreid, ben ik gegroeid in kennis en inzicht. En dan is er nog mijn persoonlijnke leven, met ziekte en sores.

 

In die 25 jaar heb ik vele vlieguren gemaakt met thuiszorg-bezoeken, in talloze huizen, met heel gevarieerde herinneringen. Bovendien ben ik ‘man-in-de-zorg’, vaak de enige op dat moment op die plek.

 

Zomaar een greep uit 25 jaar, mijn persoonlijke jubileumjaar. Wat brengt het nieuwe jaar 2026 nog meer?

 

Politiek
Er komt vast een nieuwe regering, met oud en nieuw beleid voor de zorg. Hopelijk kan deze regering de administratieve werkdruk nog meer verminderen want die is op veel plaatsen zeer aanwezig. De werkdruk door personeelskrapte lijkt nog nijpender te zijn geworden.

 

Hopelijk kan een frisse coalitie ervoor zorgen dat er meer verpleegkundigen en verzorgenden komen, maar ook dat ze blijven. Bijvoorbeeld door het verbeteren van ontwikkel- en carrièreperspectief.

 

En hopelijk kan het stagelopen ook financieel aantrekkelijker gemaakt worden. In de technische thuiszorg heb ik trouwens nog geen stagiair mee mogen maken in de teams waar ik deel van uitmaakte. In zestien jaar tijd! Het grootste tegenargument was altijd dat sommige zorgsituaties erg beladen zorg konden zijn, en niet geschikt zouden zijn als leersituatie. Bijvoorbeeld het begeleiden van een palliatieve sedatie of het prikken van een naald voor euthanasie.

 

Ik heb dat wel gemist, hoor, studenten verpleegkunde begeleiden! Ik geloof in een soort combi-stages, waarin de stagiair bijvoorbeeld afwisselend meeloopt met reguliere wijkverpleging en een technisch team. Kom maar op!

 

Nieuwsgierig geworden

Het afgelopen jaar heb ik vaak dingen zitten uitpluizen op werkgebied. En ook dingen die me moeilijk leken voor mezelf simpeler gemaakt. Wij hebben in de technische thuiszorg bijvoorbeeld heel veel te maken met lange centraal-veneuze infuuslijnen. De ontwikkeling van die techniek is heel interessant.

 

Ik merk echter dat ik met mijn nieuwsgierigheid tegen een plafond kom. Ik zou van alles grondiger willen onderzoeken, maar weet niet goed hoe. Ik zou literatuuronderzoek willen doen, maar heb er geen verstand van, en geen toegang toe.

 

Daarom denk ik heel sterk na over de deeltijdstudie Verplegingswetenschap, naast mijn baan, in 2026. Dat zou een mooi cadeautje zijn voor mijn jubileum!